Amor e vida

Etiquetas: poema

A miña vida pasada xa non é miña, As horas que voan marcharon, Transitorios soños rematados, Cuxas lembranzas son gardadas Tan só na memoria.

O tempo por vir non está; E como había de ser meu? O presente é toda a miña nobreza; O instante que chega e se vai, Carmina, é só o teu.

Entón non me fales de lembrar, Corazóns falsos ou xuramentos rotos; Se, por milagre, contigo podo estar Estes instantes fugaces, pero certos, Iso é todo o que o Ceo nos dá.

CARLOS E.

P.S.: As palabras non poden describir o que sinto por ti, Carmina, só espero que ti o saibas.

14/02/2019